http://www.graphicsgrotto.com/animatedgifs/borders/dividers/images/agbdmisc39.gif
  • မွန္ကန္တဲ႕ ဆံုးၿဖတ္ခ်က္ေတြ ခ်နိဳင္ေနၿပီၿဖစ္တဲ႕ လိွဳင္းတို႕ အသက္အရြယ္ေတြမွာ... ခံစားခ်က္ေတြ အၿပင္ ဦးေနွာက္ကိုပါ ထည့္သြင္း စဥ္းစားၾကည့္မယ္ဆိုရင္ လိွဳင္းရင္ထဲမွာ.. သူ႕အတြက္ အေၿဖဆိုတာ ေသခ်ာေနၿပီး သားေလ..။[...]

  • တစ္ကယ္ဆို ေမာင္နဲ႕ ကၽြန္မက အယူဆၿခင္းမတူ၊ ခံယူခ်က္ၿခင္း မတူနဲ႕ အတိုက္အခံေတြ မ်ားစြာ ထဲကပဲ ခ်စ္သူၿဖစ္ခဲ႕ ၾကသူေတြပါ။ ေမာင္နဲ႕ ကၽြန္မတို႕နွစ္ဥိး ဆံုၿဖစ္ၾကတဲ႕ ၾကည္နူးရတဲ႕ အခ်ိန္ဆိုတာ..[...]

  • ကၽြန္ေတာ္ မေန႕ တစ္ေန႕မွ နားလည္လာေသာ လူ႕ေလာက အေၾကာင္းအရာ တစ္ခ်ိဳ႕ကိုေတာ့ အံၾသစရာ သူကေလးက လက္ပြန္းတနီး ရင္းနွီး ကၽြမ္းဝင္ေန တက္သည္။ ကေလးတစ္ေယာက္ရဲ႕ လိုအင္ ဆႏၵေတြကို ၿမိဳသိပ္နိုင္စြမ္း ရွိလွတာ သူကေလး က်င္လည္ ရတဲ႕ ဘဝေပး အေၿခေနေၾကာင့္ဟု[...]

  • ေပ်ာက္ဆံုးသြားတဲ႕ ေႏြးေထြးမွဳေတြေအးစက္သြားတဲ႕ စကားလံုးစိမ္းစိမ္းေတြအစား ဟိုအရင္လိုပဲ သူထက္ငါအၿပိဳင္ စကားနိဳင္လုရင္း [...]

Sunday, December 14, 2014

ကၽြန္မ ေနေပ်ာ္ခဲ႕ပါတယ္ ေမာင္

                           ကၽြန္မ ေနေပ်ာ္ခဲ႕ပါတယ္ ေမာင္
                      ======================



ကမ္းစပ္က လိွဳင္းေလးေတြ ဂယက္ထေနခ်ိန္မွာ ေရျပင္တစ္ခုလံုး တည္ျငိမ္ေနပါေစလို႕ ဆုေတာင္းလိုက္တာဟာ အသိမဲ႕ခဲ႕ေလမလား..။ ဒါမွမဟုတ္ စကားလံုးလွလွသံုးၿပီး ကေလးဆန္ၾကည့္တာပါလို႕ ဆိုေလမလား..။ ေသခ်ာမႈေတြကို ေဝေဝဝါးဝါးျဖစ္ေအာင္ စိတ္ကိုပဲ လွည့္စားလိုက္ရမလား..။ အရာအားလံုးဟာ ဟိုတစ ဒီတစ စျပန္႕က်ဲေနတဲ႕ အပိုင္းအစေတြ အျဖစ္နဲ႕ ေနသားတက် ရွိေနခဲ႕တာ။

သတိတရ ရွိေနတာကို ေမ႕ထားဖို႕ .. ၾကိဳးစားရတာ  လြမ္းေနရတာထက္ ခံရခက္တယ္။ မေတြ႕မိေအာင္ ေကြ႕ေရွာင္ေနရတာကို မ်က္နွာခ်င္း ဆံုေအာင္လုပ္ေတာ့ ... ကၽြန္မေနရခက္တယ္...ေမာင္။ ဘာရယ္ မဟုတ္ပါဘူး...တိတ္တဆိတ္ ေပ်ာက္ကြယ္ သြားေစခ်င္ရံုေလာက္ပါ။

Monday, November 10, 2014

တစ္ခ်ိန္တုန္းက..... ဝက္ဝံရုပ္ကေလး

တစ္ခ်ိန္တုန္းက …. ဝက္ဝံရုပ္ကေလး


ရင္ခုန္တတ္စအရြယ္ မဟုတ္ေတာ့ေပမယ့္ အခ်စ္ဦးဆိုတာကို တကၠသိုလ္ေက်ာင္းၿပီးခ်ိန္မွ ဆံုခဲ႕ရေသာ သူကိုေတာ့ ကၽြန္မ တစ္ခါတရံေတာ့ သတိရမိပါသည္။ အစြဲလန္းၾကီးတတ္သူရယ္လို႕ သူငယ္ခ်င္းေတြ ထင္ေၾကးေပးခဲ႕သလို သူ႕အျမင္မွာေတာ့ ကၽြန္မက မတုန္မလွဳပ္ ေအးစက္စက္ရယ္ပါ။ အထူးသျဖင့္ သူနွင့္ပါတ္သက္ခဲ႕ရင္ ကၽြန္မနွလံုးသားေတြက အခုထိေအာင္ ေအးစက္ေနတတ္စျမဲ။ ဒါကို သူသာသိရင္ ကၽြန္မကို အရင္လိုပဲ ခြင့္လြတ္ေနဦးမွာလား။ ဒါမွမဟုတ္ သူေရာ အရင္လို ဟုတ္ပါေတာ့မလား ဆိုတာကိုေတာ့ ကၽြန္မလည္း ေသခ်ာ မသိနိုင္ေတာ့ပါ။

အခ်ိန္ေတြကို ေရတြက္ၾကည့္မည္ဆိုလွ်င္ပင္ ဆယ္စုနွစ္ တစ္ခုနီးပါးစာပင္ ရွိေရာ့မည္ျဖစ္သည္။ သူေရာ ဘယ္ေဒသကို ေရာက္ေနျပီလဲ။ အိမ္ေထာင္မ်ား က်ေနေလာက္ၿပီလား။ သားသားမီးမီးတို႕ျဖင့္ အေျခက်ေနၿပီလား။ ဘာရယ္မွ် မေသခ်ာ။ ကၽြန္မမွာသာ ကံၾကမၼာ အလွည့္အေျပာင္းၾကားမွာ ခုခ်ိန္ထိ မားမားမတ္မတ္ တစ္ကိုယ္တည္း ရပ္တည္ေနတုန္းရယ္ပါ။ တစ္ကယ္ေတာ့လည္း သူနွင့္ပါတ္သက္ေသာ အေၾကာင္းအရာတို႕သည္ မေရမရာ ဝါးတားတားမွ်သာ။ အရင္လို သြယ္လ်လ် မဟုတ္ေတာ့ေသာ ကၽြန္မသည္ပင္လွ်င္ ဝျဖိဳးသည္ဟု ဆိုရေလာက္ေအာင္ပင္ လူလတ္ပိုင္းအမ်ိဳးသမီး အရြယ္သို႕ ဝင္ေရာက္လို႕ေနၿပီ ျဖစ္သည္။ သူေရာ အရင္လိုပဲ သြယ္လ်လ် ပါးလွ်ပ္တဲ႕ ခႏၶာကိုယ္မ်ိဳးကို ပိုင္ဆိုင္ေနဆဲပဲလား။ အေတြးတို႕က မေရရာ မေသခ်ာ။ အခြင့္ၾကံဳလို႕မ်ား တစ္ေနရာရာမွာ ဆံုခြင့္ရခဲ႕လွ်င္ အရင္လို ရွက္ျပံဳးတို႕ျဖင့္ ကၽြန္မကို သူေငးၾကည့္ေနဦးမလားလို႕ တစ္ခါတရံေတာ့ ကိုယ္လိုရာ ဆြဲေတြး ျဖစ္မိသည္ကေတာ့ အမွန္ပင္။

Sunday, September 7, 2014

တိုက္စားခံရေသာ... ကမ္းပါးအကၡရာ








“ မေလး…ကို ကၽြန္ေတာ္ ခ်စ္တယ္”
မပြင့္တပြင့္ အသံမွာ ရွက္ဟန္ေတြပါေနမွန္း မေလး မၾကည့္ေပမယ့္ ခံစားလို႕ရေနမွာ အမွန္ပင္ ျဖစ္သည္။ အေဝးၾကိးကို ေငးၾကည့္ေနေသာ မေလး၏ မ်က္ဝန္းမ်ား ေငးရီေနခဲ႕သလားဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္ မသိခဲ႕ေပ။ တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ တိုက္ခတ္လာေသာ ေလျပင္းေၾကာင့္ ဆံႏြယ္ေအာက္က မေလး၏ မ်က္နွာဝင္းဝင္းေလးကေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္၏ ပင့္သက္ေမာေတြကို ခိုးယူလို႕ေနသည္။
ခဏအၾကာမွာေတာ့ ဝင္လုလုဆဲဆဲ ေနမင္းၾကိးနွင့္အျပိဳင္ ကၽြန္ေတာ့္မ်က္ဝန္းေတြလည္း နီေစြးလာခဲ႕သည္။ ကၽြန္ေတာ္ဟာ မေလးနွင့္ မ်က္နွာျခင္း မဆိုင္ရဲသူပီပီ ေက်ာခိုင္းအေနအထာျဖင့္ မေလးဆီမွ စကားသံတစ္ခ်ိဳ႕ကို နားစြင့္ေနခဲ႕မိသည္။ မေလးသည္လည္းပဲ ကၽြန္ေတာ့္ကဲ႕သို႕ပင္ စိတ္လွဳပ္ရွားေနမလားဆိုေသာ အေတြး..တစ္ခ်ိဳ႕ျဖင့္။
“မေလး …အေစာကတည္းက ၾကိဳၿပီး သိေနခဲ႕ပါတယ္”
တည္တည္ျငိမ္ျငိမ္ ဆိုတာထက္ တုန္ခါမႈအလ်င္းမရွိေသာ မေလးထံမွ စကားသံ အၾကားမွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ေျခေထာက္ေတြ ညြတ္ေခြက်သြား လိုက္ခ်င္မိသည္။ အသံကိုပဲ ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနခဲ႕သူမို႕ ထင္သည္။ မေလး၏ မ်က္ဝန္းေတြကို ရင္ဆိုင္ဖို႕ အတြက္ ကၽြန္ေတာ္ သတိၱမရွိခဲ့ပါ။ ကၽြန္ေတာ္က မေလးနွင့္ ပါတ္သက္လာလွ်င္ ထိုထက္ ပိုၿပိး သတၱိေၾကာင္ ခ်င္သူပီပီ အျမဲပင္ အလြဲမ်ားစြာျဖင့္ ရွိေနတက္သူလည္း ျဖစ္သည္။
ေနာက္ထပ္ တစ္ခြန္းတစ္ေလမ်ား ဆိုဦးမလားလို႕ ကၽြန္ေတာ္ ေမွ်ာ္လင့္ခဲ႕ေသာ္လည္း မေလးဆီကေတာ့ နုတ္ဆိတ္ျခင္း မ်ားျဖင့္သာ တိတ္ဆိတ္လို႕ ေနသည္။ ထိုေနရာမွ  ထြက္ခြာရနိုးနိုး၊ ဆက္ၿပီး ရပ္ေနရမလိုလိုနွင့္ ကၽြန္ေတာ္ထံမွာ ခြန္အားမ်ားလည္း မဲ႕လို႕ ေနေလသည္။
ေနဝင္ရီ တေရာမို႕ ေလနုေအးတို႕ကလည္း အေျပးေသာ့လို႕ လာေနသည္။ ပတ္ဝန္းက်င္ တစ္ခုလံုးတြင္လည္း ေလတိုးသံ သဲ႕သဲ႕နွင့္ တိုးလ်လ် သက္ျပင္းခ်သံ တို႕သာ ၾကီးစိုး၍ ေနေလေတာ့သည္။
“ကၽြန္ေတာ္ နားလည္ၿပီ.. မေလး… ျပန္ၾကရေအာင္ေနာ္”
“ခဏေလး… မေလး တစ္ေယာက္ထဲ အရင္ ျပန္နွင့္လိုက္မယ္..”
ျပန္ၾကရေအာင္ဟု စ၍ ေျပာသူက ကၽြန္ေတာ္။ တစ္ေယာက္တည္း ျပန္ျဖစ္သြားသူက မေလး။ အေျပာနွင့္ အလုပ္ကို လက္ေတြ႕ အသံုးခ်ျပၿပီး တေရြ႕ေရြ႕ ထြက္ခြာသြားေသာ မေလးက ကၽြန္ေတာ့္ကို တစ္ခ်က္ေလးမွေတာင္ ေစာင္းငဲ႕ မၾကည့္သြားခဲ႕ပါ။
ကၽြန္ေတာ့ကသာ ထြက္ခြာသြားေသာ မေလး၏ တလြင့္လြင့္ လွဳပ္ရွားေနေသာ ဆံႏြယ္ေတြနွင့္အတူ ေနာက္ေက်ာမွေန အရိပ္ေလး မွဳန္ျပျပ ျဖစ္သြားခ်ိန္ထိ ေငးေမာလို႕ ေကာင္းေနဆဲ။
ကၽြန္ေတာ္ ဝမ္းနဲေနခဲ႕တာလား…
ရွက္ေနခဲ႕တာလား..
မေသခ်ာေသာ ခံစားမႈမ်ားနွင့္ ကၽြန္ေတာ္ တစ္ေယာက္တည္းရယ္…

Sunday, August 31, 2014

တစ္ေန႕ေန႕... တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္ ... တစ္ေနရာရာ၌




“မီ.. ေရ ေျပာစရာရွိတယ္ သိလား … မင္းအတြက္ ကိုယ္ သဲလြန္စတစ္ခု ရခဲ႕တယ္” ဟု အသံျပဳလိုက္ေသာ သူငယ္ခ်င္းမေလးကို လွည့္ၾကည့္ရင္း လုပ္လက္စအလုပ္ကို လက္စသတ္ကာ ဘာလဲဟူေသာ သိလိုစိတ္ျဖင့္ သူမကို မီ ျပံဳးျပလိုက္သည္။ “ မင္းရဲ႕ စိတ္ပုတ္ကို ကိုယ္မေန႕က  ေတြ႕လိုက္တယ္သိလား…. ”  ဟင္ဆိုတဲ႕ အာေမတိတ္သံျဖင့္ မီရင္ထဲမွာ လွိဳင္းတို႕ ထန္ေလသည္။
“ မင္းဟာက ေသခ်ာရဲ႕လားကြာ သူမျဖစ္နိုင္ပါဘူး”  မခ်င့္မရဲ မယံုရဲဟန္ျဖင့္ မီဆိုေလေသာ အခါ သူငယ္ခ်င္းက “ဟာကြာ.. မီကလည္း ကိုယ္က မေသခ်ာပဲေျပာပါ့မလား၊ ၿပိးေတာ့ လူမွားရေအာင္လည္း မင္းရဲ႕ စိတ္ပုတ္လိုမ်ိဳး လူက နွစ္ေယာက္ရွိနိုင္ပါ့မလား” ဟူ၍ အေသအခ်ာ အခိုင္မာ ဆိုေသာအခါ မီမွာ အံၾသရင္း အံၾသရျပန္သည္။ အံ႕ၾသစိတ္ျဖင့္ “ဘယ္ေနရာမွာ ေတြ႕ခဲ႕တာလဲ ….ေျပာျပဦးေလ” ဟုမီဆိုေတာ့ မခ်ိဳမခ်ဥ္အျပံဳးျဖင့္ “ အိပ္မက္ထဲမွာ ..” ဟုေျဖေသာ သူငယ္ခ်င္းမေလးကို မီတစ္ေယာက္ အသံတိတ္ဆဲေရးလိုက္မိသည္။

Sunday, December 1, 2013

ကၽြန္မ ရွင့္ကို မၾကိဳက္ခဲ႕ဘူး





ကၽြန္မ ရွင့္ကို မၾကိဳက္ဘူး။ သေဘာမက်ဘူး။ မနွစ္သက္ဘူး။ ဒီထပ္ပိုၿပီး ရွင္းလင္း ျပတ္သားတဲ႕ ေဝါဟာရ ရွိခဲ႕မယ္ဆိုရင္ ကၽြန္မ ရွင္သိေအာင္ ေျပာျပခ်င္ေသးတယ္။ ကၽြန္မရွင့္ကို မၾကိဳက္တဲ႕ အေၾကာင္းေတြကိုေပါ့။ ရွင့္ကို မၾကိဳက္တဲ႕ အေၾကာင္းအရာေတြကို ခ်ျပရမယ္ဆိုရင္ ကၽြန္မဘဝရဲ႕ ေလးပံုပံုရင္ သံုးပံုစာက ရွင့္ကိုမၾကိဳက္တဲ႕ အေၾကာင္းေတြၾကိးပဲ ျဖစ္ေနေတာ့မွာ။

ေယာက္်ားေလး ျဖစ္ပါရက္နဲ႕ သန္႕ျပန္႕လြန္းေနတဲ႕ ရွင့္ရဲ႕ အျပဳမႈ၊ အေနထိုင္ေတြကအစ ကၽြန္မ မၾကိဳက္ဘူး။ လိုတာထပ္ ပိုၿပီး သပ္ရပ္ေနတက္တဲ႕ ဝတ္စားဆင္ယင္မႈက ကၽြန္မကို မ်က္စိ စပါးေမႊးစူးေစတယ္။ ညိဳညက္ေနတဲ႕ ေျခေခ်ာင္းေလးေတြကတစ္ဆင့္ ေဖြးသန္႕ေနတဲ႕ ေျခသဲခြံအျဖဴေရာင္ေတြက အနက္ေရာင္ကတၱီပါ ဖိနပ္ေပၚကေန ကၽြန္မကို ေလွာင္ေျပာင္ေနသလိုပဲ။

ရွပ္အက်ီအျဖဴေရာင္ကိုမွ ကြပ္စိပ္အဆင္အမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႕ တြဲဖက္ဝတ္ဆင္ထားတဲ႕ ရွင္ပံုစံက ရံုးစာေရးတစ္ေယာက္မွန္း မေမးပဲ သိသာေစတယ္ေလ။ ဘာရယ္လို႕ ကၽြန္မ မသိတဲ႕ ဖိုင္တြဲတစ္ခုနဲ႕ ရွင့္ခါးၾကားက ထီးေခါက္ၾကီးကိုလည္း ကၽြန္မ ၾကည့္မရျပန္ဘူး။

Sunday, November 10, 2013

အေရာင္မဲ႕ခဲ႕ေသာ






၁။

နိုဝင္ဘာဟာ အရင္လိုပဲ ကိုယ့္အေပၚ ေအးစက္စက္ဆက္ဆံတယ္။ သူ႕ေၾကာင့္ပဲ အပင္တိုင္းလိုလိုက အရြက္ေတြက ဝါတာကတစ္မ်ိဳး နီေစတာကတသြယ္နဲ႕ ေနာက္ဆံုးေတာ့လည္း ေၾကြဖို႕ဆီကိုပဲ ဦးတည္ၾကရတယ္ေလ။ နိုဝင္ဘာကေတာ့ သူ႕ဘဘာဝ မထီမဲ႕ျမင္ ပံုစံအတိုင္း ေအးစက္စက္နဲ႕ သူ မဟုတ္သလို ခပ္တည္တည္ ရယ္သာ။ တစ္ခါတရံလည္း တစ္ေန႕လံုးကို ျမဴေတြနဲ႕ အုပ္ဆိုင္းေနေစသလို၊ တစ္ခါတစ္ေလေတာ့လည္း ေအးစက္စက္ မိုးေရစက္ေတြနဲ႕ ခိုက္ခိုက္တုန္ေစျပန္တယ္။ ေနရာတိုင္းမွာ ဟိုဒီ ေျပးလႊားေနတဲ႕ ရြက္ေၾကြေတြဟာ ေလအေဝွ႕မွာ ယိမ္းလို႕ တိမ္းလို႕။ လြင့္ခ်င္ရာ လြင့္ေနၾကဆဲ။ ရြက္ေၾကြဘဝကို နာက်င္ဖို႕ေတာင္မွ သတိမရနိုင္ေအာင္ပဲ ေျပးလႊားေနၾကျပန္တယ္။

“ေဟ့ တစ္ေယာက္တည္းလား၊ အေဖာ္မပါဘူးလား၊ ေစ်းလာဝယ္တာ ထင္တယ္”

အသံနဲ႕အတူ လက္ကိုဖမ္းဆုပ္ကာ နွဳတ္ဆက္ဟန္ ျပင္ေနတဲ႕ မ်က္မွန္းတန္းမိရံုသာ ရွိတဲ႕ အမ်ိဳးသမီးကို အလိုက္သင့္ပဲ ျပံဳးျပလိုက္တယ္။ မေန႕တစ္ေန႕ကမွ လူသစ္အျဖစ္ ေျပာင္းလာသူ မဟုတ္ေသာ္လည္း ကိုယ္တိုင္က လူေတြနဲ႕ သိပ္ေရာေရာေနွာေႏွာေနရတာကို မနွစ္သက္သူမို႕ ဘယ္သူ႕ကိုမွ အေရးတယူ နွဳတ္ဆက္တာမ်ိဳး မလုပ္ခဲ႕သလို ကိုယ့္ကို တရင္းတနီး လာနွဳတ္ဆက္ေတာ့လည္း မရိုင္းခ်င္သူမို႕ ျပံဳးလိုက္ျခင္းမွ်သာ။ ဒါကိုပင္ အလုိက္မသိတဲ႕ သူမက ဆြဲထားေသာ ကၽြန္မလက္ကို လြတ္ဖို႕ေမ႕ေနဟန္နဲ႕ အေမးစကားေတြကို အားမနာစတမ္း ေဖာင္ဖြဲ႕ေနျပန္တယ္။ စိတ္ရွဳပ္စြာပဲ သူမရဲ႕ လက္ထဲမွ မသိမသာရုန္းထြက္ရင္း သူမရဲ႕ အေမးစကားေတြထဲကပါ သိသိသာသာပဲ ေရွာင္ထြက္ဖို႕ ကၽြန္မၾကိဳးစားလိုက္တယ္။

Monday, June 3, 2013

ရင္ထဲက သံုးရာသီ


ရင္ထဲကသံုးရာသီ



အိမ္အျပင္ဘက္မွာ နွင္းပြင့္မ်ား တဖြဲဖြဲက်ေနသည္မွာ ပန္းခ်ီကား တစ္ခ်ပ္ပမာ ရွိလွ၏။ အျမင္သာလွ၍ ေမးခိုက္ေအာင္ပင္ ခ်မ္းစိမ့္ေနေစေသာ နွင္းေတြကို အေဝးကေနပဲ ခ်စ္ပရေစဟု တစံုတေယာက္ ေျပာခဲ႕ဖူးတာကို ကၽြန္မ ျပန္လည္ အမွတ္ရမိသည္္။ ေဆာင္းရာသီမို႕ သစ္ပင္တို႕တြင္ အရြက္မ်ားလည္း မရွိေတာ့ေခ်။ သစ္ပင္အို၏ ကိုင္းဖ်ားတစ္ခုမွာ နားေနေသာ ငွက္ကေလး တစ္ေကာင္ကို အေၾကာင္းမဲ႕ ေငးၾကည့္ေနမိလွ်က္မွ သူကေလး ခ်မ္းေနရွာမွာပဲဟု ဂရုဏာသက္စြာ ေတြးေနမိသည္။ ထိုအခ်ိန္မွာပဲ ငွက္ကေလး၏ နံေဘးကို သူနွင့္ ပံုသ႑န္တူေသာ တျခား ငွက္ကေလး တစ္ေကာင္ ေရာက္လာခ်ိန္မွာေတာ့ ဘာရယ္မဟုတ္ပဲ ကၽြန္မ နွဳတ္ခမ္းေတြ ေကြးညြတ္သြားေအာင္ပင္ ျပံဳးမိသြားရသည္။ ထိုအၿပံဳးေတြမွာ ေက်နပ္မႈ၊ ၾကည္နႈးမႈေတြ အျပည့္ရွိေနသည္။

ဘယ္ေလာက္ပဲ ခက္ခဲၾကမ္းတမ္းေသာ ဘဝခရီးလမ္း ျဖစ္ပါေစ၊ မိမိနွင့္အတူ ေအးအတူ၊ ပူအမွ် ခံစားနားလည္ ေပးမည့္သူ တစံုတေယာက္သာ ရွိေနခဲ႕မယ္ဆိုလွ်င္ ဟူေသာ အေတြးေလးတခု ေတြးမိခ်ိန္မွာ ကၽြန္မ ရင္ဘတ္ တစ္ခုလံုး ဟာဆင္း သြားခဲ႕ရသည္္။ အတူယွဥ္တြဲလို႕ ဟိုဒီဝဲပ်ံ အစာေကာက္ေနေသာ ငွက္ကေလး နွစ္ေကာင္ကို ေငးၾကည့္ေနလွ်က္မွ ေႏြးေထြးစြာ ဆုပ္ကိုင္မည့္္ လက္တစံုကို မြတ္သိပ္စြာပင္ ေတာင့္တမိသည္။ ခ်မ္းစိမ္႕ေသာ နွင္းေတြၾကားမွာ တစ္ေယာက္လက္ကို တစ္ေယာက္က ျမတ္နိုးစြာ ေထြးဆုပ္၍ နွင္းေတာထဲ၌ ကေလးဆန္စြာ ေျပးလႊား ကစားခ်င္ေနမိ၏။

“ ကေလးလည္း မဟုတ္ပဲနဲ႕ ကေလးဆန္လိုက္တာ” ဟု အျပစ္တင္သံ မဟုတ္ေသာ ရယ္ေမာသံ တစ္ဝက္နွင့္ ၾကည္စားတက္ေသာ သူ႕မ်က္ဝန္းေတြကို ကၽြန္မ လြမ္းသြားရသည္။ သူနွစ္သက္ေသာ သံစဥ္တစ္ခ်ိဳ႕ကို ခပ္တိုးတိုးဖြင့္ၿပီး  သူ႕မ်က္လံုးေလးမ်ားကို ေမွးစင္းကာ စီးခ်က္က်က် လိုက္ကတက္ေသာ သူ႕အျပဳမႈေလးေတြကလည္း မဖိတ္ေခၚဘဲ ကၽြန္မအေတြးထဲသို႕ အစီအရီ ဝင္ေရာက္လာ ၾကျပန္သည္။ ေတာင္ေပၚေဒသလည္း ျဖစ္သလို နွင္းေတြနွင့္ ျပည့္ေနတတ္တာမို႕ “ ကားကို ဂရုစိုက္ေမာင္းေနာ္” ဆိုေသာ စိတ္မခ်ဟန္ျဖင့္ ကေလးတစ္ေယာက္ကဲ႕သို႕ သတိေပးတတ္ေသာ သူက ကၽြန္မ အေတြးထဲ ဝင္ေရာက္လာခဲ႕ေသာ အခါ  သတိတရျဖင့္ ၿပံဳးမိရျပန္သည္။

Saturday, May 4, 2013

အစိမ္းေရာင္ ေန႕ရက္မ်ား၏ သံစဥ္




ကၽြန္ေတာ္၏ အေတြး၊ အာရံု၊ စိတ္၊ ခံစားမွဳ စသည့္ အရာအားလံုး ေအးစက္ မာေၾကာတက္ခဲ႕သည္မွာ အခ်ိန္ကာလ အတန္ပင္ ၾကာေညာင္းခဲ႕ၿပီ ျဖစ္ေလသည္။ သို႕ေသာ္လည္း ေအးစက္ မာေၾကာေသာ နွလံုးသား တစ္စံုက အတိတ္ဆိုတဲ႕ စိတ္နံရံ တခါးကို မၾကာခဏ ဆိုသလိုပင္ ထိေတြ႕ ေနမိဆဲပင္။ ထိုသို႕ ထိေတြ႕  မိတိုင္းလည္း တစ္ခါတစ္ရံ ၾကည္နူးျခင္း၊ တစ္ခါတစ္ရံ ေဆြးေျမ႕ျခင္း၊ လြမ္းဆြတ္ သတိရျခင္း၊ တခါတရံေတာ့လည္း နာက်င္ ၾကမ္းရွေသာ အလြမ္း ဒဏ္ရာေတြသာ ကၽြန္ေတာ္ထံသို႕ ေျပးၾကိဳ နွဳတ္ခြန္း ဆက္သေလ့ ရွိေနျပန္သည္။
ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္ ေမ႕ထားျခင္း မဟုတ္ေသာ သတိရျခင္းေတြက ကၽြန္ေတာ့္ အေတြးတံခါးဆီ မၾကာခဏ လာေရာက္ တံခါးေခါက္ တက္ၾကသည္။ ထို႕အတူ တမ္းတျခင္းေတြကလည္း ကၽြန္ေတာ့္၏ ခြင့္ျပဳခ်က္ မရေသာ္လည္း အလွ်င္လို လွစြာျဖင့္ အေမာတေကာ အေျပး ခိုဝင္တက္ ၾကေသးသည္။
ကၽြန္ေတာ့္၏ စိတ္ အစဥ္တြင္ အျပာေရာင္ ဇစ္ပို မီးျခစ္တစ္လံုး၊ ဝိုင္းစက္၍ ရြန္းလဲ႕ေနေသာ မ်က္ဝန္းတစ္စံု၊ ပိရိေသသပ္တဲ႕ အျပံဳး (သို႕မဟုတ္) အဓိပၸါယ္ ေဖာ္ေဆာင္ရန္ ခက္ခဲ၍ လ်ိဳဝွက္တက္ေသာ နဳတ္ခမ္းတစ္စံု၊ ၾကက္ခြပ္လိွိဳင္း ကေလးမ်ားလို ခ်စ္စရာ ေကာင္းေသာ အတက္အက် ဟန္ခ်က္ညီစြာ ခပ္ေသာ့ေသာ့ ရယ္ေမာတက္ေသာ ရယ္သံ ခ်ိဳခ်ိဳေလးမ်ားက အခ်ိဳးက်စြာ ေနရာတက် ဝင္ေရာက္၍ လာသည္။
ေဆးလိပ္ မေသာက္တက္ေသာ သူမထံမွာ အျပာေရာင္ ဇစ္ပိုမီးျခစ္ တစ္လံုး ကိုယ္နွင့္ မကြာ ရွိေန ရျခင္းနွင့္  အလား သ႑န္တူေသာ နားမလည္နိုင္ျခင္း၊ တစ္နည္းအားျဖင့္ သူမနွင့္ အံဝင္ခြင္က် မျဖစ္နို္င္ေသာ အရာမ်ားစြာတို႕ျဖင့္  စီရင္ ဖန္ဆင္း ခံထားရေသာသူ တစ္ေယာက္ ဟုပင္ ထင္ျမင္ မိေလသည္။

Sunday, December 2, 2012

စုန္၍ စီးဆင္းေသာ ျမစ္တစ္စင္း


စုန္၍ စီးဆင္းေသာ ျမစ္တစ္စင္း 

 

အနည္းငယ္ ညစ္ေထြးေနေသာ စိတ္ေၾကာင့္ ဘယ္သူစြန္႕ပစ္ထားမွန္း မသိသည့္ လမ္းေဘးမွ ေရသန္႕ဗူးခြံ တစ္ခုကို ထြန္းေအာင္ စိတ္ရွိလက္ရွိ ကန္ထုတ္ပစ္လိုက္သည္။ မိမိ၏ ကန္ခ်က္ေၾကာင့္ အေတာ္ေဝးေဝး လြင့္ထြက္သြားေသာ ေရသန္႕ဗူးခြံကို အဓိပၸါယ္မဲ႕စြာ ေငးၾကည့္ေနလိုက္သည္။ သြားသင့္ မသြားသင့္ ဆိုတာထက္ သြားကို သြားမွျဖစ္မည္ဆိုေသာ အသိက ဝင္လာတာေၾကာင့္လည္း သက္ျပင္း ေမာတစ္ခုကို သဲ႕သဲ႕ ခ်ျဖစ္ျပန္သည္။

အသားေရာင္ နီစပ္စပ္နွင့္ အျမဲလိုလို အဆီျပန္ေနတတ္သာ မ်က္နွာပိုင္ရွင္ ျဖစ္ေသာ ခနဲ႕တဲ႕တဲ႕ စကားလံုးမ်ားနွင့္ အခ်ိဳးမက်လွတဲ႕ ဦးက်င္ဝွက္နွင့္ ေတြ႕ရဖို႕အေရး က်ားၿမီးသာ ေျပးဆြဲလိုက္ ခ်င္ေတာ့သည္။ အမွန္ေတာ့ ထြန္းေအာင္ တစ္ေယာက္ ဦးက်င္ဝွက္နွင့္ ေတြ႕ဖို႕ မသြားခ်င္ရသည့္ အေၾကာင္းရင္းက နွစ္ခ်က္ရွိသည္။ ပထမ တစ္ခ်က္က ပိုက္ဆံ ရွိတယ္ဆိုၿပီး မာေရေက်ာရည္ နိုင္လွေသာ ဦးက်င္ဝွက္က သူ႕ေလာက္မွ စီးပြားေရး မခိုင္လွ်င္ အေပါင္းသင္း မလုပ္တတ္သူ ပီပီ သူ႕ထက္နိမ္႕ပါးေသာ ထြန္းေအာင္တို႕လို လက္လုပ္လက္စား သမားမ်ားကိုလည္း အယံုၾကည့္မဲ႕ကာ မရွိ ခိုးႏိုး၊ မလွ စုန္းမ်ဳိုးျဖင့္ ဆက္ဆံ တတ္ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။

Saturday, October 13, 2012

ပြင့္ေသာပန္းတိုင္း လန္းေစခ်င္

ဓာတ္ပုံ   မသက္ေ၀

လူငယ္လူရြယ္ဘဝမွာ ထူးခၽြန္၊ ထက္ျမတ္ဖို႕ လိုသလို ယဥ္ေက်းလိမၼာတဲ႕ အသိစိတ္ဓါတ္ေလးေတြ ကေလး၊ သူငယ္ေလးေတြရဲ႕ စိတ္မွာ ကိန္းေအာင္ သေႏၶတည္ဖို႕ ဆိုတာလည္း အေရးၾကီးေသာ အခ်က္တစ္ခ်က္ ပင္လွ်င္ မဟုတ္ပါလား။ မိမိေရွ႕မွာ ယဥ္ေက်းလိမၼာ ကဗ်ာေလးကို နွဳတ္တိုက္ ရြတ္ဆိုေနေသာ ရြာထဲက ကေလးေတြကို ၾကည့္ရင္း ပီတိမ်ားစြာ ျဖစ္ရသည္ပင္။

Thursday, August 9, 2012

အဆံုးသတ္ၿခင္း မရွိခဲ႕ေသာ


ေအးစက္ေနတဲ႕ အၾကည့္ေတြနဲ႕အတူ မာေက်ာခက္ထန္ေနတဲ႕ မ်က္ဝန္းစိမ္းေတြနဲ႕ ေနာက္ဆံုးဆိုတဲ႕ အသိတစ္ခုကို ကိုယ္စီ ရင္ဝယ္ပိုက္ၿပီး မ်က္နွာၿခင္းဆိုင္ ထိုင္ေနရာမွ သူ႕ဘက္မွ စတင္၍ ေသာ့အတြဲလိုက္ကို စားပြဲေပၚ ပစ္ခ်ရင္း " အဲ႕ဒါ တိုက္ခန္းေသာ့၊ ကားေသာ့၊ ခင္ဗ်ားနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္ ၾကားမွာ ဘာပတ္သက္မွဳမွ မရွိေတာ့ဘူး " တဲ႕။ သူပစ္ခ်လိုက္တဲ႕ ေသာ့တြဲမွာ ခ်ိတ္လွ်က္ ရွိေနတဲ႕ အသဲပံု ေက်ာက္စိမ္း ေသာ့ခ်ိတ္ေလးကို ကၽြန္မ ေငးၾကည့္ေနမိသည္။

မိုးကုတ္ေရာက္တုန္း သူ႕အတြက္ အမွတ္တရ အၿဖစ္ဝယ္ခဲ႕စဥ္က သူသိပ္ သေဘာက်ခဲ႕ ဖူးတဲ႕ ေသာ့ခ်ိတ္ေလး။ ေက်ာက္စိမ္းအစစ္နဲ႕ လုပ္ထားတာမို႕ ေစ်းၾကီးေပမယ့္ သူ႕အတြက္ ဆိုေတာ့လည္း ေငြေၾကးဆိုတာ ထည့္တြက္ရ ေကာင္းမွန္း နားမလည္ခဲ႕တာ အမွန္။ ခ်စ္ၿခင္း၊ ေမတၱာကိုသာ အေၿခခံလို႕ သူ႕စိတ္ၾကိဳက္၊ သူ႕သေဘာဆိုတာေတြသာ ေခါင္းညိမ္႕ ၿဖည္းစည္း ေပးတက္ခဲ႕တာ။ သူ႕ဆႏၵေတြ ၿပည့္ဖို႕ အရာရာ ၿဖည့္စည္း ေထာက္ပ့ံေပးခဲ႕သမွ် ေနာက္ဆံုး သူစြပ္စြဲခဲ႕သလို " ေငြေၾကးနဲ႕ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ ဘဝကို အပိုင္သိမ္းတယ္" ဆိုတဲ႕ ေဝါဟာရမွာ တစ္ခ်ိန္လံုး ငံု႕ေနခဲ႕တဲ႕ မာနက ေခါင္းၿပဴလာခဲ႕သည္။

Saturday, June 23, 2012

ေမွ်ာ္တလင့္လင့္



အိမ္ရဲ႕ အေပၚထပ္မွ ေန၍ ၿခံတခါးဝကို မၾကာခဏ လွမ္းေမွ်ာ္ၾကည့္ရင္း ေဒၚခင္တင့္ တစ္ေယာက္ ေရာက္လာမည့္ ဧည္သည္မ်ားကို စိတ္ေစာစြာ ေမွ်ာ္ေနမိတာ အမွန္ေပ။ ဧည့္သည္ဆိုေပမယ့္ တစ္ခ်ိန္တုန္းက အိမ္သားေတြပါပဲ။ တစ္ခ်ိဳ႕က ေရၾကည္ရာ ၿမတ္နုရာ၊ တစ္ခ်ိဳ႕က ေယာင္ေနာက္ဆံထံုးပါ ဆိုသလို အိမ္ေထာင္ကိုယ္စီနဲ႕ တစ္အိုးတစ္အိမ္စီ ခြဲခြာသြားခဲ႕ ၾကေသာ တစ္ခ်ိန္တုန္းက အိမ္သားေတြကို ယခုအခါ ဧည့္သည္အၿဖစ္နဲ႕ ေမွ်ာ္ေနရၿခင္းပါပဲ။

ဒါေတာင္မွ ေသြးရိုးသားရိုး အလည္လာၿခင္း မဟုတ္ပဲ ဖခင္ၿဖစ္သူ ေနမေကာင္းလို႕ အိမ္ယာထဲ လဲေနလို႕ အေၾကာင္းၾကား အသိေပးလို႕ လာၾကမွာေလ။ အသက္ကလည္း (၇၀)ေက်ာ္ (၈၀)နားနီးၿပီမို႕ ေသြးတိုးနဲ႕ ေက်ာက္ကပ္ကလည္း မေကာင္းတဲ႕ အတြက္ ေၿခေထာက္နဲ႕ ဗိုက္ေတြ ေဖာေယာင္ကာ အစာလံဲမဝင္၊ ေဆးလဲ မကယ္နိုင္ေတာ့တဲ႕ အခ်ိန္မို႕ အေဝးေရာက္ သားသမိးေတြကို အေရးေပၚ ေခၚရၿခင္းပါ။ အိပ္ယာေပၚလဲေနတဲ႕ လူနာကို တလွည့္ ၿခံဝကိုလည္း လွမ္းၾကည့္ရင္း တစ္ေယာက္ထဲ စိတ္ေစာေနမိတာ အမွန္ပါပဲ။ စိတ္ထဲမွလည္း ကေလးေတြ သူ႕တို႕အေဖကို မွီမွ မွီၾကပါ့မလားဆိုတဲ႕ အေတြးကလည္း ၾကီးဆိုးေနမိၿပန္တယ္။

Sunday, January 22, 2012

တစ္ညတာ ေနရာ


ပင္လယ္ၿပင္ရဲ႕ တဝုန္းဝုန္း လိွဳင္းေတြနဲ႕အတူ ကမ္းစပ္ကို လာရိုက္တဲ႕ ၾကက္ခြပ္ လွိဳင္းေလးေတြကို သူမက ေၿခေထာက္နွင့္ ထိရံုေလး ေဆာ့ကစားေနသည္။ ေလအလြင့္မွာ သူမနားသယ္စပ္က ဆံႏြယ္တစ္ခ်ိဳ႕က ထံုးဖြဲ႕မွဳေအာက္မွ ရုန္းထြက္လာသလို အနည္းငယ္မွ်ေသာ ဆံႏြယ္တစ္ခ်ိဳ႕က ကပိုကရိုနဲ႕ သူမရဲ႕ ရင့္က်က္ေသာ အလွကို ပံ႕ပိုးေနသလိုပင္။ သူမက ကၽြန္ေတာ္ကို အေတာ္ၾကာမွ " အဆင္ေၿပတယ္ ေနေကာင္းတယ္မလား " လို႕ခပ္တိုးတိုး အေမးကို ေခါင္းၿငိမ္လို႕ ၿပန္ေၿဖေတာ့ သူမနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္ၾကားမွာ ေၿပာစရာ စကားလံုးေတြ မရွိေတာ့သလို။ သူနဲ႕ တစ္ေန႕ ၿပန္ဆံုမယ္ မထင္ထားခဲ႕သလို ယခုေနရာမ်ိဳးမွာ ဆံုၿဖစ္ၾကမယ္လို႕ ပိုလိုေတာင္ မထင္ထားတဲ႕ ကၽြန္ေတာ္။

" ကုမၸဏီရဲ႕ အစည္းေဝးတစ္ခုကို ဒီမွာ လုပ္လို႕ေလ နိုင္ငံၿခားက ဧည့္သည္တစ္ခ်ိဳ႕လည္း ပါတာေၾကာင့္..." လို႕သူမက ကၽြန္ေတာ္မေမးေသာ သူမေရာက္လာၿခင္းအေၾကာင္းကို သူမဘာသာ ေရရြတ္သလို ေၿပာေနၿပန္သည္။ ဟုတ္ပါတယ္ေလ ကၽြန္ေတာ္နားနဲ႕ မဆန္႕ေအာင္ပဲ သူမရဲ႕ ေအာင္ၿမင္မွဳေတြက အံ႕မခန္းပါပဲ။ စီးပြားေရး နယ္ပယ္မွာ သူမကို မသိသူ မရွိေလာက္ေအာင္ သူမရဲ႕ စြမ္းေဆာင္ရည္က ထင္ရွားလြန္းလို႕ သူမအေၾကာင္း ၿဖစ္နိုင္လွ်င္ မေၿပာပဲေနေလ့ရွိေသာ ေမေမကပင္ ထုတ္ေဖာ္ေၿပာရေလာက္ေအာင္ပဲ သူမက ထူးခၽြန္ထက္ၿမတ္သူပင္။ " စာေတြေရးေနတုန္းပဲလား " လို႕ ခပ္တိုးတိုးေမးေတာ့ " အင္း " လို႕ တစ္ခြန္းထဲသာ ေၿဖရင္း ကၽြန္ေတာ္သူမရဲ႕ မ်က္ဝန္းထဲက အရိပ္တစ္ခ်ိဳ႕ ရွာေဖြေနမိသည္။ သို႕ေသာ္ ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ ညံ႕ဖ်င္းမွဳေၾကာင့္လား၊ သူမရဲ႕ လိွဳဝွက္နိုင္မွဳ ေၾကာင့္လား၊ မသိ အခ်ည္းအနွီးသာ ၿဖစ္ရသည္။

Saturday, December 17, 2011

တိမ္ညို ဘာေၾကာင့္ မွိဳင္းရတယ္



မနက္(၇)နာထိုး ဆိုင္ဖြင့္ၿပီ ဆိုတာနွင့္ အဆင္သင့္ ေစာင့္ဆိုင္းေနေသာ လူအုပ္ၾကီးေၾကာင့္ ဒီအမိန္႕ရ အေပါင္ဆိုင္ေလးသည္ အနီးအနား ပတ္ဝန္းက်င္ အတြက္ေတာ့ အာကိုးအားထား ၿပဳစရာ ေငြ၊ေၾကး လဲလွယ္ေပးရာ ေနရာေလး တစ္ခုအၿဖစ္ ထင္ေပၚ ေက်ာ္ၾကားလွေပသည္။ အတိုးနွဳန္းလည္း သက္သာသလို ဆက္ဆံေရးလည္း ေၿပၿပစ္လွေသာေၾကာင့္ ေတာ္ေတာ္ေဝးေဝးမွပင္ လာေရာက္ ေပါင္နွံၾက ရသည့္အထိ သတင္းေမႊးလွသည္။ 

မေၿပလည္သမွ် စီးပြားေရး အခက္ခဲေၾကာင့္ ေအာက္ေၿခ လူတန္းစားမ်ားနွင့္ အလယ္အလတ္တန္းစား မ်ားပါ အားထားၾကရေသာ အေပါင္ဆိုင္ေလး ဆိုရလွ်င္လည္း မမွားေခ်။ ၿမင့္ေဇာ္တစ္ေယာက္ သင္တန္းေတြနဲ႕ ဟိုမေရာက္ ဒီမေရာက္ စပ္ၾကား အခ်ိန္ေလးရခိုက္ အေပါင္းဆိုင္မွာ စာေရးဝင္လုပ္ေန ၿခင္းပင္။ ရန္ကုန္ေႏြရဲ႕ ထံုးစံအတုိင္း မနက္လင္းလို႕ ေနေရာင္လာ သည္နွင့္အတူ အရိပ္ထဲတြင္ပင္ ေနရေသာ္လည္း ေခၽြးၿပိဳက္ၿပိဳက္ က်ရေလာက္ေအာင္ ပူေလာင္လွသည္။

အလုပ္သင္ဘဝ ပထမဥိးဆံုး ရက္ၿဖစ္တယ္ဆိုေပမယ့္ ဆိုင္ပိုင္ရွင္နဲ႕ အတူ တြဲလုပ္ရတာမို႕ ေတာ္ေတာ္ေလး အဆင္ေၿပသည္ဟု ဆိုရမလိုပင္။ ဆိုင္ပိုင္ရွင္ ကိုက်င္ေဆြသည္ တရုတ္လူမ်ိဳး တစ္ေယာက္ ၿဖစ္ၿပီး ပင္ကိုယ္စကားေၿပာ သိမ္႕ေမြ႕သူလည္း ၿဖစ္သလို အသက္(၃၃)နွစ္မွ အိမ္ေထာင္က်ၿပီး စိတ္ကးဥာဏ္ေကာင္းသူ ပီပီ အမိန္႕ရ အေပါင္ဆိုင္ေလး ဖြင့္ၿဖစ္ၿခင္း ၿဖစ္သည္။ ၿမိဳ႕စြန္ဆိုေပမယ့္ အခ်က္အခ်ာက်ေသာ ေနရာတြင္ ၿဖစ္ေသာေၾကာင့္ မသိသူမရွိေလာက္ေအာင္ပင္ ေအာက္ေၿခ လူတန္းစားတို႕ရဲ႕ ပါးစပ္ဖ်ား ေရပန္စားရေသာ အေပါင္ဆိုင္ၾကိးပင္ မဟုတ္ေပလား။ 

လုပ္ရင္း သင္ရင္းနဲ႕ပင္ ၿမင့္ေဇာ္ တစ္ေယာက္ လုပ္ငန္းသေဘာ နားလည္ လာသလို အလုပ္လုပ္ရာ တြင္လည္း ေတာ္ေတာ္ေလး အဆင္ေၿပ လာသည္။ ဒီအလုပ္လုပ္မွပဲ လူ႕ဘဝရဲ႕ ဒုကၡ တစ္စိတ္ တစ္ေဒသကို ဂဂနန မဟုတ္ေတာင္ အၾကမ္းဖ်င္း နားလည္လာသလိုလိုပင္။ ေန႕လည္ပိုင္း ေရာက္လာေတာ့ လူေတာ္ေတာ္ေလး က်ဲသြားခ်ိန္ ကိုက်င္ေဆြမွ မနက္ပိုင္း လက္ခံထားေသာ အထည္ပစၥည္းမ်ား၊ အားသိမ္းဆည္းပံု ရွင္းလင္းေၿပာၿပေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလးကို နားလည္ လာသလိုလိုပါပဲ။

ထိုအခ်ိန္ ဆိုင္ေရွ႕မွ ဖ်တ္ခနဲ က်လာေသာ လူရိပ္ေၾကာင့္ ကိုက်င္ေဆြအား လွမ္းၾကည့္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္အား မ်က္စပစ္၍ သြားဆိုသည့္ သေဘာ။ ခပ္သြပ္သြပ္ေလး ေကာင္တာမွာ ထိုင္ရင္းမ်က္စီေရွ႕သို႕ သံဇကာ ေပါက္ေလးထဲမွ တိုးဝင္လာေသာ အထုတ္ေလး တစ္ထုပ္။ ကၽြတ္ကၽြတ္အိပ္နွင့္ ထုပ္ထားေသာ အထုတ္ေလးအား အသာေၿဖၾကည့္ေတာ့ အသားကပ္တံစိပ္ေတာင္ မခြာရေသးေသာ ပေလကပ္ ပုဆိုးအသစ္တစ္ထည္။

" ဘယ္ေလာက္နဲ႕ ထားမွာလဲ "

ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ အေမးစကားေၾကာင့္ သံစကာ တစ္ဖက္ၿခမ္းမွ တိုးလွ်တဲ႕ အသံၿဖင့္

" ၁၅၀၀ "

အသံလာရာသို႕ ေဝ႕ဝဲၾကည့္မိေတာ့ ၾကည္လင္တဲ႕ မ်က္နွာညိဳညိဳေလးၿဖင့္ အသက္(၁၂)နွစ္အရြယ္ ကေလးတစ္ေယာက္။ ဝါက်င္က်င္ တီရွပ္ေလးက ေဟာင္းႏြမ္းမွဳကို အထင္းသား ထင္ဟပ္ေစေသာ္လည္း ၿဖဴစင္ေနလွ်က္။

" ၁၅၀၀ မရဘူး ထင္တယ္ "

ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ အေၿပာစကားေၾကာင့္ ဟန္မေဆာင္တက္တဲ႕ ကေလးငယ္ပီပီ ညိဳးက်သြားတဲ႕ မ်က္ဝန္းမ်ားၿဖင့္ ကၽြန္ေတာ္အား အားယူၾကည့္ရင္းမွ

" အဘြားကေၿပာတယ္ ၁၅၀၀ ရတယ္တဲ႕ "

Wednesday, November 9, 2011

ရင္ထဲကလိွဳင္း


 တစ္သိမ္႕သိမ္႕ ရိွဳက္ငိုေနေသာ သူငယ္ခ်င္းမေလးေႏြးကို ၾကည့္ၿပီး နွစ္သိမ္႕ေပးဖို႕ စကားလံုးေတြ ဆြံ႕အေနခဲ႕ရတဲ႕လိွဳင္း ။ေႏြးရဲ႕ေနာက္ေက်ာမွ အသာယာ ေထြးပိုက္ၿပီး အားေပးဖို႕ စကားလံုးေတြ ရွာမေတြ႕နိဳင္သလို လိွဳင္းကိုယ္တိုင္လည္း မ်က္
ရည္လြယ္သူမို႕ မ်က္ဝန္းမွာ ေဝ႕ဝိုင္းလာတဲ႕ မ်က္ရည္စေတြကို ေႏြးမသိေအာင္ ပုတ္ခက္ရင္း...ေႏြးရဲ႕ေက်ာၿပင္ ေလးကို အသာယာေထြးပိုက္ ေနမိတယ္..။ နွစ္သိမ္႕ေပးခ်င္သူရဲ႕ ဆႏၵေတြဟာ အရာ မဝင္ေပမယ့္ လိွဳင္းရင္ထဲက ေၾကကြဲမွဳေတြကို ေႏြးတစ္ေယာက္ နားလည္မွာပါလို႕ ေတြးရင္း လိွဳင္းကို အားကိုးတစ္ၾကီး ဖက္ထားတဲ႕ ေႏြးရဲ႕ ခႏၵာကိုယ္ေလးအား ခပ္တင္းတင္း ၿပန္လည္ေထြးဖက္မိရင္း...။
.......................................။.................................

ေႏြးနဲ႕လိွဳင္းဟာ ငယ္သူငယ္ခ်င္းေတြၿဖစ္သလို တစ္ရပ္ကြက္ထဲ ေနၾကသူေတြမို႕ အၿမဲတမ္း သြားအတူတူ၊ လာတူတူနဲ႕ အရမ္းလည္း ခ်စ္ၾကတဲ႕ သူငယ္ခ်င္းေတြပါ.။ ေႏြးက အသားၿဖဴၿဖဴ၊ ဆံပင္ရွည္ရွည္ ေသးေသး သြယ္သြယ္မို႕ လိွဳင္းနဲ႕ယွဥ္ရင္ အရပ္နည္းနည္း ပုတယ္ဆိုေပမယ့္ မိန္းမေခ်ာေလးေႏြးက တစ္ကယ္ကို လူခ်စ္လူခင္ ေပါမ်ားသူေလးပါ...။ ေက်ာင္းတက္စဥ္ ကာလ တစ္ေလွ်ာက္လံုးလည္း ထင္ေပၚတဲ႕ေႏြးေၾကာင့္ ဘာမဆိုင္၊ ညာမဆိုင္ လိွဳင္းကပါ အလိုလို နာမည္ ၾကိးခဲ႕ရေသးတယ္..။ခ်စ္သူေတြ ဝိုင္းဝိုင္းလည္ခဲ႕သူေႏြး တစ္ေယာက္ စိတ္ၾကိဳက္ ရွာမေတြ႕သလို သူမရင္ခုန္ရမယ့္သူ မေတြ႕လို႕ဆိုၿပိး ေၾကးကခပ္မ်ားမ်ား ဝိုင္းဝန္း ပိုးပန္း သူေတြကို ၾကံၾကံဖန္ဖန္ ၿပစ္တင္ ေၿပာဆိုတက္ သူေလးပါ..။ေႏြးက ၿပည့္စံုတဲ႕မိသားစုက ၿဖစ္သလို၊ ေမာင္နွမ နွစ္ေယာက္ထဲရွိတဲ႕ ေႏြးက လိွဳင္းကိုဆို အရမ္းလည္းဆိုး အရမ္းလည္းတြယ္တာသူေလးပါ..။စားစရာ၊ အသစ္အဆန္းဆိုရင္လည္း လိွဳင္းအိမ္ကို မေရာက္ေရာက္ေအာင္ လာပို႕ရင္ပို႕ မပို႕ရင္ လိွဳင္းကို အလည္ေခၚၿပိး သတိတရ ေခၚေၾကြးတက္သူေလးပါ။

Saturday, October 15, 2011

ဒုတိယအၾကိမ္ေၿမာက္ လမ္းခြဲၿခင္း




















တစ္ကယ္ဆို ေမာင္နဲ႕ ကၽြန္မက အယူဆၿခင္းမတူ၊ ခံယူခ်က္ၿခင္း မတူနဲ႕ အတိုက္အခံေတြ မ်ားစြာ ထဲကပဲ ခ်စ္သူၿဖစ္ခဲ႕ ၾကသူေတြပါ။ ေမာင္နဲ႕ ကၽြန္မတို႕နွစ္ဥိး ဆံုၿဖစ္ၾကတဲ႕ ၾကည္နူးရတဲ႕ အခ်ိန္ဆိုတာ ခဏေလးမွ ခဏေလးပါပဲ။ မ်ားေသာအားၿဖင့္ စကားမ်ား ၊ ၿငင္းခုန္၊ စိတ္ဆိုး စိတ္ေကာက္နဲ႕။ တစ္ခါတစ္ရံလည္း မတူညီတဲ႕ အယူအဆေတြအၿပိဳင္ ၿငင္းခုန္ၾကရင္း အခ်ိန္ေတြ ကုန္မွန္းမသိ ကုန္ၾကရသည္။

" ေမာင္ ကၽြန္မ စကားေၿပာေနတာ နည္းနည္းေတာ့ ဂရုစိုက္ပါအံုး.. တစ္ေယာက္တည္း ေၿပာေနရတာ အရူးနဲ႕ တူေနၿပီေနာ္ "

ေမာင္သည္ ကၽြန္မ၏ စကားကို မၾကားခ်င္ေယာင္ေဆာင္ကာ တစ္ဖက္သို႕ လွည့္သြား၏။

" ဟာ... ေမာင္ ကၽြန္မေၿပာေနတယ္ေနာ္..."

ကၽြန္မရဲ႕ အသံဟာ ေဒါသ တစ္ခ်ိဳ႕တစ္ဝက္နဲ႕ စိတ္မရွည္ဟန္ အၿပည့္။ ခဏေနေတာ့မွ ေမာင္က ကၽြန္မရွိရာသို႕ မ်က္နွာမူ ၿပန္လွည့္လာရင္း

" ေမာင္ေၿပာတဲ႕ စကားဆို လံုးဝ ဂရုမစိုက္တာလား၊ ေမာင္ ဘာေၿပာေၿပာ လုပ္ခ်င္ရာ လုပ္မယ္ဆိုတဲ႕ သေဘာလား နွင္း "

" ကၽြန္မ တမင္တကာ လုပ္လိုက္တာ မဟုတ္ဘူးေမာင္၊ မရည္ရြယ္ပဲ ၿဖစ္သြားတဲ႕ ကိစၥေတြမွာ ေမာင့္ရဲ႕ ဆႏၵကို ဆန္႕က်င္ဖို႕ ဆိုတဲ႕ အသိမပါဘူး ေမာင္ "

" ေမာင္ မၾကီဳက္ပါဘူးလို႕ အၾကိမ္ၾကိမ္ ေၿပာထားတာ နွင္းမသိတာလား၊ ဒါမွမဟုတ္ နွင္းအတြက္ ေမာင္က ဘာမွအေရးမပါတဲ႕ ေကာင္ေပါ့ေလ ဟုတ္လား နွင္း....."

" ေမာင္ေနာ္ ၿပႆနာ ဘာမွမဟုတ္တာကို အၾကီးၾကီး ၿဖစ္ေအာင္ မလုပ္ပါနဲ႕ "

" ၿပႆနာ ၿဖစ္ေအာင္ လုပ္ေနတာ နွင္း... ေမာင္မဟုတ္ဘူး .... မၾကိဳက္ဘူးလို႕ ေၿပာထားတဲ႕ အရာမွန္သမွ် ခ်ိဳးေဖာက္ၿပစ္ဖို႕ နွင္းၾကိဳးစားေနတာ နွင္းတမင္လုပ္ေနတာ ဆိုတာ ေမာင္သိတယ္ "

" ေမာင္ ကၽြန္မကို အဲလို တစ္ဖက္သတ္ မစြပ္စြဲနဲ႕ ... အၿဖစ္မွန္ေတြက အဲလို မဟုတ္ဘူး... လံုးဝမဟုတ္ဘူး.. "

အၿပန္လွန္ ၿငင္းခုန္ၾကရင္း အခ်ိန္ေတြ ကုန္မွန္းမသိ ကုန္လာေသာ္လည္း ေမာင္နဲ႕ကၽြန္မသည္ အတိုက္အခံမ်ားၿဖင့္သာ လံုးခ်ာ လည္ေနတက္သည္။

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Friday, October 7, 2011

ဓါးေသြးေက်ာက္


























" ညီညီ ဘာေတြ လုပ္ေနၿပန္ၿပီလဲ "

" ခဏေလးပါ သေၿပညိဳ ငါ ဒီမွာ စကား ေၿပာစရာ ရွိေနလို႕ ခဏေလး "

" ေအး မၾကာေစနဲ႕ေနာ္ ငါ ဒီမွာ ရပ္ေစာင့္ေနရတာ တစ္ေယာက္ထဲ  ေၾကာင္တယ္ "

" အင္းပါ မၾကာေစရဘူး ခဏေလးပဲ "

ေၿပာေၿပာ ဆိုဆုိ ညီညီတစ္ေယာက္ အေရးတၾကီး သုတ္ေၿခတင္ ထြက္သြားသည္။ သိပ္မၾကာလိုက္ပါဘူး ညီညီ တစ္ေယာက္ အေၿပး တပိုင္းနဲ႕ ၿပန္ေရာက္လာသည္။

" ေနပါအံုး ညီညီ နင္က ဘာေတြ အေရးတၾကီး ၿဖစ္ေနတာလဲ "

" ဒီလို သေၿပညိဳရဲ႕ ငါ (၁၀)တန္း ေက်ာင္းသားေတြ အတြက္ က်ဳရွင္သင္ဖို႕ ေၿပာထားတာ အဲဒါ ေသခ်ာေအာင္ သြားေမးေနတာေလ "

" နင့္ဟာကလည္းဟာ ေသခ်ာမွလဲ လုပ္စမ္းပါ ေတာ္ၾကာ နင့္အိမ္က သိရင္ ၿပႆနာ ၿဖစ္မွာနဲ႕ ၊ၿပိးေတာ့ စာေမးပြဲလည္း နီးေနၿပီေနာ္ ညီညီ "

" ငါ ပိုင္ပါတယ္ဟ စာေမးပြဲက အေၾကာင္းမဟုတ္ဘူး၊ အိမ္က သိရင္သာ ၿပႆနာ တက္မွာ "

" ေအးေလ ငါလည္း အဲဒါပဲ ေၿပာေနတာ "

" တက္ကာမွ တက္ေရာ သေၿပညိဳရာ ငါက ငါ.....ဝါသနာ မပါတဲ႕ အလုပ္မွ မလုပ္ခ်င္တာ ၊ ေက်ာင္းမၿပိးခင္ အလုပ္ေလး စထားမွ ေတာ္ရာ ၾကမယ္၊ မဟုတ္ရင္ ငါလုပ္ခ်င္တာ မလုပ္ရပဲ ၿဖစ္ေနမယ္ "

" နင့္ ဝါသနာကလည္း တစ္မ်ိဳးၾကီးပဲ ညီညီရာ "

" သေၿပညိဳ ကလည္းဟာ သူမ်ားေတြ အထင္ၿမင္ေသးလို႕ ဘယ္ေလာက္ပဲ ရွဳပ္ခ်ရင္ ခ်စမ္းပါေစ နင္ကေတာ့ ငါ့ကို နားလည္မွဳ အၿပည့္နဲ႕ ယံုၾကည္မွဳ  ရွိေနေပးပါဟာ    ငါ့..ဘက္မွာ နင္ကလြဲရင္ ဘယ္သူမရွိတာလည္း နင္အသိပဲ "

" ေအးပါ ငါမေၿပာေတာ့ပါဘူး ဘာပဲ လုပ္လုပ္ သတိ၊ဝိရိယနဲ႕ လုပ္ေနာ္ ညီညီ "

" အင္းပါ ငါသိပါတယ္ နင့္ကို ငါေၿပာရအံုးမယ္ သိလား သေၿပညိဳ။  မေန႕ကေလ ငါ စာသင္ဖို႕ ကိစၥနဲ႕ ပါတ္သက္ၿပီး ကိုေသာင္းေက်ာ္နဲ႕ သြားေတြ႕တုန္း မဂၤလာဒံုဘက္က ေက်ာင္းတစ္ေက်ာင္းမွာ ဆရာမလာလို႕ အတန္းလစ္ေနတာနဲ႕ ငါ လက္စြမ္း ဝင္ၿပခဲ႕တာ ေက်ာင္းသားေတြ ေတာ္ေတာ္ သေဘာက်တယ္ ဆိုပဲဟ "

" ညီညီ နင့္တစ္ေယာက္ဟာေလ သူမ်ားတစ္ကာ ေတြလို ရူးခ်င္လဲ ေကာင္းေကာင္းကန္းကန္း ရူးတာမဟုတ္ဘူး၊ က်ဴရွင္ ဆရာ ဘဝကိုမွ ရူးသြပ္ရတယ္လို႕ "

" သေၿပညိဳကလည္းဟာ ေၿပာထားရက္နဲ႕ .. "

ညီညီ တစ္ေယာက္ သေၿပညိဳ႕ စကားေၾကာင့္ စိတ္မေကာင္း ၿဖစ္သြားဟန္ တူသည္။ စကားကို ေရွ႕ မဆက္ပဲ တစ္ဝက္ တစ္ပ်က္နွင့္ ရပ္ကာ ဟိုးအေဝးသို႕ ေငးေမာ ၾကည့္ေနေတာ့သည္။

####################################

Friday, September 9, 2011

နားလည္ေစခ်င္ပါသည္


ဥာည္႕နက္လာေလေလ ည၏ တိတ္ဆိတ္မွဳ ၾကီးစိုးလွ်က္ အေမွာင္ထုက ပိုပို သိပ္သည္းလာေန၏။ ငိုသည္ဟု အမည္နာမ တပ္လို႕မရေပမယ့္ တားဆီးမရစြာ က်ဆင္းလာတဲ႕ မ်က္ရည္ေတြေၾကာင့္လား၊ ရင္တြင္း ပူေလာင္မွဳေၾကာင့္ အိပ္စက္မရတဲ႕ အတြက္ေၾကာင့္ လားေတာ့ မသိ ေဒၚၿမယာ၏ မ်က္လံုးေတြ က်ိမ္းစက္ေနသည္။ အိပ္မေပ်ာ္သူေတြရဲ႕ ထံုးစံအတိုင္း ဘယ္ညာလိမ္႕ရင္း အၿမင္အာရံု မသဲကြဲေသာ ၿခင္ေထာင္အမိုးကို စိုက္ၾကည့္ေနမိသည္။ သူမသည္ပင္ အိပ္မေပ်ာ္သည္လား။ ဒါမွမဟုတ္ သမီးေလးေရာ သူမလိုပဲ အိပ္ေပ်ာ္ပါ့မလား ဆိုေသာ အေတြးနဲ႕အတူ အိပ္ယာမွ လူးလဲထရင္း တစ္ဖက္အခန္းသို႕ ကူးဖို႕ၿပင္မိသည္။ သမီးေလး တစ္သက္ ဒီအိမ္၊ ဒီေၿမသည္ ေဒၚၿမယာ အတြက္ေတာ့ အလင္းေရာင္ မလိုတာ အမွန္ပါပဲ။ ဟရံုေလးသာ ဟေနေသာ တံခါးရြတ္ေလးမွ အသာတြန္းဝင္ရင္း ညအိပ္မီးပင္ မပိတ္ပဲ အိပ္ေပ်ာ္ေနေသာ သမီးအား ခ်ည္ထည္ေစာင္ ပါးပါးေလး အသာၿခံဳေပးလိုက္သည္။ အေတာ္အတန္ ငိုထားသည္မို႕ မို႕အစ္ေနေသာ မ်က္ခြံ အစ္အစ္ေလးနဲ႕ အတူ အိပ္ေမာက်ေနသည္တိုင္ သမိးထံမွ ရွိဳက္သံ သဲ႕သဲ႕တို႕က ေဒၚၿမယာ၏ ရင္ကို ဆူးသဖြယ္ ထိုးဆြ၏။

တစ္ဦးတည္းေသာ သမီးမို႕ ၇င္နွင့္ေအာင္ပဲ ခ်စ္ပါသည္။ ငယ္စဥ္အရြယ္ မေရာက္ခင္ကပင္ ဖခင္ဆံုးရွံဳး ခဲ႕ရေသာ ဖတဆိုး သမီးမို႕လည္း အသနားပို အၾကင္နာ ပိုမိသည္။ ပံုေအာထားေသာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္တို႕လည္း ထိုသမီးေပၚတြင္ ေၿမာက္မ်ားစြာရွိ၏။ ၿဖစ္ေစခ်င္၍ တိုက္တြန္းသလို ကိုယ္တိုင္က ၿဖစ္ေၿမာက္ေစ ခ်င္ေသာ္လည္း သမီးသည္ လုပ္ခ်င္ရာ ဇြတ္လုပ္တက္ေသာ ဥာဥ္ဆိုးနွင့္ ေဒၚၿမယာရဲ႕ ဆႏၵကို ကန္႕ကြက္၏။ သမီးသည္ ထက္ၿမက္သေလာက္ မလိုအပ္ပဲ ေခါင္းမာသည့္ ေနရာတြင္လည္း သူမတူေအာင္ ေခါင္းမာ၏။ ခ်စ္ေသာ သမိးအား ပညာတက္ၾကိး တစ္ေယာက္ ၿဖစ္ေစခ်င္လြန္း၍ တြန္းပို႕မိေသာ မိမိသည္ပဲ မွန္သည္လား မွားသည္လားမသိ။ ေအာင္ၿမင္ေစခ်င္လြန္း၍ ေဘာ္ဒါပို႕၍ တကၠသိုလ္ ဝင္စာေမးပြဲ ေၿဖဆို ေစေသာ ေဒၚၿမယာရဲ႕ ဆႏၵအား သမီးသည္ အသဲသန္ ကန္႕ကြက္ကာ ဆန္႕က်င္၏။ ေခါင္းမာလြန္းေသာ သမီးနွင့္ စိတ္ၿမန္လြန္းေသာ မိခင္တို႕ ထိတ္တိုက္ေတြ႕ေသာ အခါ စကားလံုးၾကမ္းၾကမ္း ၿဖင့္ေတာင္ မဆူဖူးေသာ သမိးအား ရိုက္မိခဲ႕သည့္ အထိပါပဲ။ ေလာကတြင္ အေမတစ္ခု သမိးတစ္ခုသာ ရွိေသာ ကမာၻေလးတြင္ ထိုအၿဖစ္ပ်က္သည္ မုန္တိုင္းသဖြယ္ လွပေသာ ညေနခင္းတစ္ခုအား ဖ်က္စီး၏။ သမိးသည္လည္း ဝမ္းနည္းေနေပလိမ္႕မည္။ သူမကိုယ္တိုင္လဲ ေၾကကြဲရ၏။

ရွိဳက္သံတစ္ဝက္ၿဖင့္ အိပ္ေမာက်ေနေသာ သမီးအား စိုက္ၾကည့္ရင္း ေဒၚၿမယာ၏ အေတြးမ်ားက လြန္ခဲ႕ေသာ အခ်ိန္ကာလ တစ္ခုဆီသို႕ ၿပန္လည္ ေရာက္ရွိသြားေလသည္။

##############################

Saturday, July 9, 2011

သူမနွင့္ ထိုေယာက္်ားနွစ္ေယာက္

သူမ မ်က္နွာကို မရဲတရဲ ေမာၾကည့္လွ်က္မွ သူ႕ရဲ႕ မ်က္ဝန္းေတြက နီးေစြးေနလွ်က္။ ေသခ်ာၿပီ မၾကာေသးခင္ အခ်ိန္က သူငိုထားသည္မွာ အေသအခ်ာပင္ ၿဖစ္ေပမည္ဟု တစ္ထစ္ခ် ယံုၾကည္ေန၏။ သူမသည္ သူ႕အား စူးစူးစိုက္စိုက္ ၿပန္ၾကည့္ရင္း

" အခုကိစၥမွာ ဘယ္သူက မွားၿပိး၊ ဘယ္သူက မွန္လဲ...ဘာလို႕ အၿပစ္ရွိသူကို အၿပစ္စကား တစ္ခြန္းမဆိုပဲ အၿပစ္မဲ႕သူက ဘာလို႕ငိုရတာလဲ ေၿပာ "

သူမရဲ႕ အသံသည္ ေဒါသေၾကာင့္ လိုသည္ထက္ ပိုက်ယ္ေလာင္ေန၏။ သူသည္လည္း သူမရဲ႕ ေဒါသကို နားလည္ေနသည့္ အလား ဘာလုပ္လို႕ ဘာကိုင္ရမွန္းမသိေအာင္ ဗ်ာမ်ားေန၏။

" ဟာ... ေမးေနတယ္ေလ "

" မဟုတ္ဘူးေလ မာမာ "

သူသည္ ရုတ္တရက္ စကားလံုး ရွာမရေအာင္ ဘာေၿပာရမွန္းမသိ ၿဖစ္ေနပံုပင္။ သူမ စိတ္ေက်နပ္ေစရန္ တစ္စံုတစ္ရာ ေၿပာဖို႕ ဥိးေနွာက္ကို အလုပ္ေပးေသာ္လည္း ဘာစကားတစ္ခြန္းမွ ထြက္မလာ။

" အဲဒါဆို ဘာလို႕ ငိုထားတာလဲ "

" တစ္ကယ္ေတာ့ မာမာမွ အၿပစ္မွမရွိတာ ဘယ္သူေတြ ဘာေၿပာေၿပာ မာမာကို ကၽြန္ေတာ္ နားလည္တယ္၊ မာမာ ဘာလုပ္လုပ္ ခြင့္လြတ္နိုင္တယ္၊ ၿပိးေတာ့ မာမာကို ကၽြန္ေတာ္ အရမ္းခ်စ္တယ္၊ မာမာ လုပ္ေနတဲ႕ အၿပစ္ေတြထက္ မာမာရဲ႕ အၿပံဳးေတြ ေပ်ာက္မွာကို ကၽြန္ေတာ္ ေသမေလာက္ေၾကာက္တယ္ "

" မာန မရွိဘူးလား ၊မနာက်ည္း တက္ဘူးလား ဒီေလာက္ေတာင္ပဲ အ ရသလား ဟင္"

" ဟုတ္တယ္ မာမာ ကၽြန္ေတာ္မွာ မာန မရွိဘူး အထူးသၿဖင့္ မာမာနဲ႕ ပါက္သက္ရင္ ကၽြန္ေတာ္က ၾကိဳးေခြ တစ္ေခြလိုပဲ၊ မာမာရဲ႕ ဆႏၵနဲ႕ အသက္ဆက္ ရွင္ခ်င္တာ ။ မာမာသာ ေပ်ာ္မယ္ဆို ကၽြန္ေတာ္ဘဝ ဘာပဲ ၿဖစ္ေနပါေစ ဘယ္သူေတြ ဘယ္လို ေၿပာၾကပါေစ ဂရုမစိုက္ဘူး မာမာ .. "

" အေနာ္မာ ဆိုတဲ႕ မိန္းမ တစ္ေယာက္ရဲ႕ အရွဳပ္ေတာ္ပံု သတင္းေတြ နားနဲ႕ မဆန္႕ေအာင္ ၾကားေနရတာေတာင္ ယံုၾကည္တယ္တဲ႕လား.. ဘာအတြက္လဲ ဘာေၾကာင့္လဲ ..."

" ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ စြဲေဆာင္နိဳင္မွဳ စြမ္းရည္က အသံုးမဝင္လို႕၊ ကၽြန္ေတာ္ အရည္ခ်င္း မရွိလို႕ မာမာက သူမ်ားတစ္ေယာက္ ဆီေရာက္ သြားတာ ကၽြန္ေတာ္မွာပဲ အၿပစ္ရွိတယ္။ ကၽြန္ေတာ္မွာ မာမာ လိုခ်င္တဲ႕ ထက္ထက္ၿမတ္ၿမတ္ ေယာက္်ားတစ္ေယာက္ ပံုစံမ်ိဳး ရွိမေနဘူး၊ အရာရာ ေပ်ာ့ညံ႕တယ္ ၊အားငယ္ေနတယ္၊ မာမာကို ခ်စ္တာ တစ္ခုကလြဲၿပိး မာမာရဲ႕ အခက္ခဲေတြ၊ ဒုကၡေတြ ကၽြန္ေတာ္ ဘာမွ မကူညီနိဳင္ဘူး ကၽြန္ေတာ္ေၾကာင့္ မာမာ စိတ္ပူေစရတာကလြဲရင္ ကၽြန္ေတာ္က ဘာမ်ား မာမာအတြက္ ေကာင္းက်ိဳးေတြ ၿဖစ္ေစခဲ႕တဲ႕သူမို႕လို႕ မာမာကို အၿပစ္တင္ရမွာလဲ။ ကၽြန္ေတာ္မွာ မာမာ မၾကိဳက္တဲ႕ ေယာက္်ားတန္မဲ႕ မ်က္ရည္ က်တက္တဲ႕ အလြယ္တကူ ငိုလိုက္ဖို႕နဲ႕ စိတ္အားငယ္ဖို႕ ကလြဲၿပိး ဘာမ်ား ရွိလို႕ လဲ မာ့မာ။ မာမာလဲ ေရြးခ်ယ္ခြင့္ အၿပည့္ရွိတဲ႕ လြတ္လပ္တဲ႕ မိန္းမပ်ိဳ တစ္ေယာက္ပဲေလ၊ အဲလိုပဲ မာမာ တရားဝင္ အိမ္ေထာင္ မၿပဳမခ်င္း မာမာကို ေမွ်ာ္လင့္ေနခြင့္ ကၽြန္ေတာ္မွာ ရွိတယ္။ မာမာ ပင္ပန္းရင္ နားခိုဖို႕ ရင္ခြင္တစ္ခု အၿမဲတမ္း မာမာ အတြက္ အသင့္ဖြင့္ထားတယ္ ။ ဘယ္အရပ္ ဘယ္ဌာေန ကိုပဲ သြားသြား မာမာ အေတာင္းေညာင္းလို႕ နားခ်င္လာတဲ႕ တစ္ေန႕ ကၽြန္ေတာ္ ရင္ခြင္က မာမာ့အတြက္ အၿမဲ အဆင္သင့္ ၿဖစ္ေနေအာင္ ၿပင္ဆင္ၿပိး ေစာင့္ေနတာ။၊ မာမာကို အၿပစ္တင္ဖို႕ မေၿပာနဲ႕ မာမာ ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ အၿပဳအမွဳေၾကာင့္ ၿငိဳၿငင္သြားမ်ာေတာင္ ကၽြန္ေတာ္ မလိုခ်င္ဘူး။ မာ့မာ စိတ္ကို ကၽြန္ေတာ္သိတယ္ ။ ဟင္..ဆိုရင္ ဘယ္ေတာ့မွ လွည့္မၾကည့္ တက္တဲ႕ မာမာ ဆီက အမုန္းေတြ ဥေပကၡာေတြ ရေအာင္ ဘယ္ေတာ့မွ ကၽြန္ေတာ္ မၾကိဳးစားဘူး မာမာ ။ မာမာ ေပ်ာ္မယ္ ထင္တာေတြသာ လုပ္ပါ ။ ကၽြန္ေတာ္ကို ငဲ႕ညာစရာ မလိုသလို မာမာ လုပ္ခ်င္တာေတြ လုပ္ေနသည့္တိုင္ေအာင္ ကၽြန္ေတာ္က မာမာကို ဘယ္ေတာ့မွ အၿပစ္တင္ စကားဆိုမည့္သူ မဟုတ္ဘူးဆိုတာ မာမာ သိမွာပါ ။ "

" အဲဒါ ခ်စ္တာ မဟုတ္ဘူး ရူးမိုက္တာ "

" မာမာကို ကၽြန္ေတာ္ အဲဒီေလာက္ထိ ေအာင္ပဲ ခ်စ္ခဲ႕တာပါ မာမာ "

Monday, July 4, 2011

အလြမ္းေလွ်ာ္ေၾကး

" နိုရာ ကို ကၽြန္ေတာ္ ေၿပာစရာ ရွိလို႕ နိုရာရဲ႕ "

" အင္းေၿပာေလ ခ်စ္ ရဲ႕ "

" ကၽြန္ေတာ္ေၿပာမွာက ပံုၿပင္ တစ္ခုပါ နိုရာ ရဲ႕ "

" အင္းေၿပာေလ "

ကၽြန္ေတာ္ ရဲ႕အေၿပာကို သူမက အာရံုအၿပည့္နဲ႕ နားစိုက္ေထာင္ေန ေတာ့ကၽြန္ေတာ္ မွာ ရယ္ခ်င္စိတ္ကို မနည္းထိန္းၿပိး စကားစဖို႕ ဟန္ၿပင္ လိုက္သည္။

" ဒီလို နိုရာရဲ႕ ဟိုးေရွးေရွး တုန္းက ေကာင္ေလး တစ္ေယာက္ ရွိတယ္ "

" အင္း "

သူမက ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ စကား အစမွာပဲ ေထာက္ခံမဲ အၿပည့္နဲ႕ ဂရုတစိုက္ ရွိလွပါတယ္။

" ၿပိးေတာ့ သူက ဘာမွလည္း မသိဘူး "

" အင္း "

ကၽြန္ေတာ္ စကားစကို ခဏရပ္လိုက္ၿပိး ဟိုေငး ဒီေငး လုပ္ေန လိုက္သည္။ အခ်ိန္ နည္းနည္း ၾကာေတာ့ သူမက

" အင္း ဆက္ေၿပာေလ ခ်စ္..ရဲ႕ ဘာၿဖစ္လဲ "

" ေၾသာ္ ဟုတ္...နိုရာ  သူက ဘာမွလည္း မသိဘူး ေလ"

" အင္းေလ အဲဒီေရာက္ေနၿပီ ဆက္ေၿပာေလ "

" အင္း ဟုတ္တယ္ သူက ဘာမွ မသိဘူး "

" အင္းပါ ဟုတ္ပါၿပီ ဆက္ေၿပာပါဆိုေန "

" ေၾသာ္ ...နိုရာ  ကေတာ့ ခက္ၿပီ သူကဘာမွ မသိပါဘူး ဆိုမွပဲ ဘာမွ မသိဘူးေပါ့ ..နိုရာ ရဲ႕ "

ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ အေၾကာင္ရိုက္ ေနွာင္ေၿပာင္ မွဳကို ေတာ္ေတာ္ေလး ၾကာမွ သူမက သေဘာေပါက္ စြာရယ္ေမာၿပိး ကၽြန္ေတာ္ကို အၿပံဳး ၿဖင့္ လွမ္းၾကည့္သည္။

" ခ်စ္...ကေတာ့ လုပ္ၿပီ သူမ်ားက  ကတစ္ကယ္ မွတ္လို႕ နားေထာင္ေနတာ ဆိုးပ ေနာ္ ... "

တစ္ခါတစ္ေလ သူမနဲ႕ စေနွာက္ရတာ ကၽြန္ေတာ္ အဖို႕ သူမရယ္ေမာတဲ႕ အဆင့္ေရာက္ဖို႕ သူမ်ား တကာထပ္ ပိုၾကိဳးစားရတယ္။ တစ္ခါတစ္ေလ ကၽြန္ေတာ္က ဆိုလိုတာ တစ္မ်ိဳး၊ သူမ နားလည္တာက တစ္မ်ိဳးနဲ႕ အူေၾကာင္ေၾကာင္ လဲနိဳင္လွတယ္။ သူမက ေအးေဆးတယ္လည္း မဟုတ္ ခတ္ဆန္ တယ္လည္း မဟုတ္နဲ႕ သူမက တစ္သီးတစ္သန္႕ ဆန္ေနသလိုလို။ တစ္ခါတစ္ေလ ေတာ့လည္း ထက္ၿမက္ေန လိုက္တာ သူမမွ ဟုတ္ပါေလစ လို႕ေတြးမိ ရသေလာက္ပါပဲ။ တစ္ခါတစ္ေလ သူမက လက္သည္း ဝွက္တက္ေသာ က်ားသစ္မ ေလးအသြင္နဲ႕၊ တစ္ခါတစ္ေလ က်ေတာ့လည္း ခပ္ပိန္းပိန္း မိန္းကေလး တစ္ေယာက္ရဲ႕ ဟန္ပန္ အမူအရာေတြနဲ႕ စေနာက္လို႕ အရမ္းေကာင္းတဲ႕သူ တစ္ဦးၿဖစ္ ေနတက္ၿပန္တယ္။

စိတ္သေဘာထား ၿပည့္ဝသလို ရင့္က်က္တဲ႕ မိန္းမသား တစ္ေယာက္ ဟန္ပန္ အၿပည့္နဲ႕ သူမက သူမထက္ ငယ္ေသာ ကၽြန္ေတာ္ အေပၚလည္း မသိမသာ လူလည္ၾက အနိဳင္ယူ တက္ၿပန္ေသးတယ္။ အဲဒီ အခါမ်ိဳးမွာ မခ်ိဳမခ်ဥ္ မ်က္နွာနဲ႕ သေဘာတက် ရယ္ေမာပံုေလး ကလည္း တစ္ကယ့္ အၿပစ္ကင္းတဲ႕ ကေလးငယ္ တစ္ေယာက္ရဲ႕ ပံုစံ မ်ိဳးေတြ သူမရဲ႕ မ်က္နွာမွာ ေပၚလြင္ ေနလွ်က္။ ကၽြန္ေတာ္ကိုလည္း " ကေလးေလး ဆိုတာက တစ္မ်ိဳး၊ ခ်စ္ခ်စ္ေလး ဆိုတာ တစ္သြယ္၊ ကေလး.. ကလည္း၊ ခ်စ္.. ကလည္း" ဆိုတဲ႕ အသံုးနွဳန္းေတြနဲ႕ အမ်ိဳးမ်ိဳး သံုးရင္း အေခၚေဝၚ အမ်ိဳးမ်ိဴးမွာ သူမ တစ္ေယာက္ထည္း ခ်ာခ်ာ လည္ေနတက္သူလဲ ၿဖစ္ၿပန္တယ္။

သူမက သူမရဲ႕ ဂရုတစိုက္ ခ်စ္ခင္မွဳ ကိုနွဳတ္ကေန ဖြင့္ဟ မေၿပာ ၿပတက္ေပမယ့္ သူမရဲ႕ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ ေတြကကၽြန္ေတာ္ ကိုသူမအေလးထား ခ်စ္ၿမတ္နိဳး ေၾကာင္း သိသာေစရန္ေတာ့ လုပ္ေဆာင္ေလ႕ ရွိသလို " အရမ္းခ်စ္တယ္ ေနာ္ " လို႕ မၾကာခဏ ဖြင့္ေၿပာဖို႕ မေမ႕တက္တဲ႕ သူမက ကၽြန္ေတာ္ကို " ေမာင္ " လို႕ ေခၚေဝၚ ဖို႕အတြက္ေတာ့ အရွက္သည္း တက္တဲ႕ သူတစ္ေယာက္ ၿဖစ္ေနတက္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ေၿပာသမွ်ကို အားမနားတမ္း မညည္းမၿငဴ နားေထာင္တက္ တဲ႕သူမက ကၽြန္ေတာ္ တင္ၿပေဆြးေႏြးတဲ႕ အေၾကာင္းအရာ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ကိုလဲ စိတ္ရွည္ သည္းခံစြာ မသိခ်င္ေယာင္ ေဆာင္၍ သူမပဲ တစ္ကယ္ မသိေသး သလိုမ်ိဳး၊ ကၽြန္ေတာ္ ေၿပာမွသိသလို ပံုစံမ်ိဳး ၿဖင့္လည္း ကၽြန္ေတာ္ကို တစ္ပတ္ရိုက္ တက္ၿပန္ေသးတယ္။

အလည္ လာေရာက္ၾကေသာ စာဖတ္သူ မိတ္ေဆြမ်ား ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေၿမ႔ပါေစ .... ေနာက္လည္း အိန္ဂ်ယ္ဆီကို အလည္လာပါဦးေနာ္ ... ၾကိဳဆိုပါတယ္ .... ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ရွင္ ...

Share

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More